Πιστοποίηση γνώσεων από το δημόσιο σχολείο

Για τις περισσότερες από τις (πολύ λίγες) θέσεις εργασίας που δημιουργούνται στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα απαιτείται πιστοποιητικό επάρκειας στην πληροφορική, όπως και αντίστοιχο πιστοποιητικό γνώσης ξένης γλώσσας. Και στις δύο περιπτώσεις, οι νέοι που διεκδικούν αυτές τις θέσεις εργασίας πρέπει να διαθέτουν πιστοποιητικά από ιδιωτικούς φορείς. Την ίδια στιγμή που η κρίση αναγκάζει πολλούς γονείς να κόβουν ακόμα και τα απαραίτητα για να εξασφαλίσουν την εκπαίδευση των παιδιών τους, αποφεύγουμε να συζητήσουμε ουσιαστικά για το ρόλο του δημόσιου σχολείου. Μήπως το πιστοποιητικό επάρκειας στην πληροφορική να το παίρνει ο μαθητής που θα τελειώνει την Τρίτη Λυκείου από το δημόσιο σχολείο; Γιατί πρέπει σήμερα να επιβαρύνονται με σημαντικά ποσά ώστε να αποδείξουν πως γνωρίζουν τα στοιχειώδη στο Word ή στο Excel;

Αντί λοιπόν να συζητάμε για το αν η Πληροφορική θα είναι πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα (όπως πρέπει να είναι σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων), ας εφαρμόσουμε το κατάλληλο πρόγραμμα ώστε μαζί με το απολυτήριο Λυκείου, οι μαθητές να παίρνουν και ένα πιστοποιητικό επαρκούς γνώσης στο χειρισμό υπολογιστών; Υποτίθεται πως η πληροφορική είναι στη διδακτέα ύλη από το δημοτικό. Πως πιστοποιούνται οι γνώσεις που παρέχουν στους μαθητές οι δάσκαλοι και οι καθηγητές; Σε ποιους λογοδοτούν οι τελευταίοι για τη δουλειά τους στα 12 χρόνια του δημοτικού και του γυμνασίου; Σε κανέναν…

Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις ξένες γλώσσες. Τόσο το υπουργείο Παιδείας, όσο και η ΟΛΜΕ (η οποία έχει εξαγγείλει και κινητοποιήσεις δήθεν για τη «διάλυση της δημόσιας παιδείας») αποφεύγουν να συζητήσουν για την ταμπακιέρα. Στη χώρα της υποκρισίας, θεωρείται λογικό να παίρνει ένα παιδί το πρώτο πιστοποιητικό γνώσης της Αγγλικής (το γνωστό Lower) από το φροντιστήριο και όχι από το δημόσιο σχολείο. Ας κάνουν εκατοντάδες ώρες διδασκαλίας (από την πρώτη δημοτικού πλέον), τα παιδιά χωρίς φροντιστήριο δεν έχουν καμία τύχη στις ξένες γλώσσες.

Δεν αναρωτήθηκε ποτέ η ΟΛΜΕ για ποιο λόγο πληρώνουν οι φορολογούμενοι χιλιάδες καθηγητές ξένων γλωσσών όταν προσφέρουν ελάχιστα και τα παιδιά σπεύδουν στα φροντιστήρια για να πάρουν τα σχετικά πιστοποιητικά. Και οι αρμόδιοι στην κυβέρνηση δεν σκέφτηκαν πως πρέπει κάποια στιγμή να λογοδοτούν οι καθηγητές για τις υπηρεσίες που παρέχουν. Το Lower έπρεπε να αποτελεί τμήμα της δημόσιας εκπαίδευσης και να παρέχεται από το δημόσιο σχολείο. Από προσωπική πείρα γνωρίζω πως ένα παιδί της πρώτης δημοτικού θα μάθει πέντε – δέκα λέξεις Αγγλικά ολόκληρη τη σχολική χρονιά στο δημόσιο σχολείο, ενώ αν ξεκινήσει φροντιστήριο θα τελειώσει μισό βιβλίο! Χωρίς κανένας να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Αντί να συζητούμε για τα αυτονόητα (όπως προκύπτει από την απίστευτη απόφαση για «έξωση» της πληροφορικής από το Λύκειο) ας προσπαθήσουμε να αναβαθμίσουμε ουσιαστικά το δημόσιο σχολείο. Χωρίς επιπλέον κόστος, αφού ήδη πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ.

Δημοσιεύθηκε στη «δημοκρατία» την Πέμπτη 5/9/2013

Advertisements
This entry was posted in "Ανάπτυξη", Κρίση and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s