Το σχέδιο «αυτόματος πιλότος»

Ενα από τα μόνιμα επιχειρήματα όσων θέλουν να σκέφτονται θετικά, ενίοτε χωρίς συγκεκριμένο λόγο, είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα «δεν είναι Αργεντινή ή Βουλγαρία», αλλά έχει τεράστια περιθώρια ανάπτυξης σε τουρισμό, αγροτικό τομέα, κλπ. Συνεπώς, σύντομα η χώρα θα μεγαλουργήσει, χωρίς να απαιτούνται σοβαρές παρεμβάσεις αφού αυτομάτως «η νέα γενιά» θα εκμεταλλευτεί τα συγκεκριμένα περιθώρια και θα επενδύσει προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Wolfgang Munchau, αρθρογράφος των Financial Times, υπενθύμιζε στις αρχές της εβδομάδας πως τα ίδια έλεγαν και στο Ντιτρόιτ πριν από 70 χρόνια… Μόνο που το πάλαι ποτέ κέντρο της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας δεν επέστρεψε ποτέ στην ανάπτυξη, ενώ ο πληθυσμός του περιορίστηκε κατά 50% τις τελευταίες δεκαετίες. Τα ίδια έλεγαν και στην Αργεντινή πριν από περίπου 80 – 100 χρόνια.

Αυτό που αποφεύγει να εξηγήσει η πολιτική μας τάξη είναι πως κανείς δε μας χρωστάει ανάπτυξη. Η δική μας κοινωνία πρέπει να βρει το μοντέλο που θα της επιτρέψει να ανακτήσει το χαμένο πλούτο και να δημιουργήσει αποθέματα για τις επόμενες γενιές. Για να αξιοποιήσουμε τα περιθώρια που πράγματι υπάρχουν π.χ. σε τουρισμό ή αγροτικό τομέα απαιτείται σχέδιο και κοινωνικές συμμαχίες. Η χώρα που πανηγυρίζει επειδή υποδέχεται 17 εκατομμύρια τουρίστες (σχεδόν τους μισούς από το Παρίσι και λίγο περισσότερους από τη Βιέννη…) δε μπορεί να ελπίζει σε πολλά. Απαιτείται σχέδιο ώστε να βελτιωθούν οι υποδομές (από τους αρχαιολογικούς χώρους μέχρι τα ξενοδοχεία και τα περιφερειακά αεροδρόμια) και κοινωνικές συμμαχίες ώστε να επιτραπούν νέες τουριστικές επενδύσεις (π.χ. παραθεριστικές κατοικίες) που θα ενισχύσουν τα έσοδα και το προφίλ του προϊόντος, πέρα από το «ήλιος και θάλασσα». Σήμερα τα μικροσυμφέροντα σε πολλές τουριστικές περιοχές εμποδίζουν κάθε κίνηση που θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες. Πλουτίζουν επειδή η χώρα μένει πίσω.

Το ίδιο ισχύει και στον αγροτικό τομέα: Δε μπορούμε να ελπίζουμε σε πολλά μόνο από την αύξηση της παραγωγής ντομάτας ή φρούτων. Απαιτούνται, όπως δείχνει η εμπειρία του ελληνικού ελαιολάδου, επενδύσεις σε τυποποιημένα, ποιοτικά και επώνυμα προϊόντα που μπορούν να «χτυπήσουν» το διεθνή ανταγωνισμό. Ολες οι μελέτες αυτό λένε, αλλά εμείς περιμένουμε την εγκύκλιο…

Advertisements
This entry was posted in "Ανάπτυξη", Κρίση, Τουρισμός and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s