Τραπεζίτες: Πως αλλάζουν οι καιροί

Για πολλούς αιώνες, το επάγγελμα του τραπεζίτη ήταν εξαιρετικά υψηλού ρίσκου, όσο διαπλεκόμενος ή ισχυρός και αν ήσουν. Εκείνες τις εποχές δεν είχε καμία εφαρμογή ο κανόνας «πολύ μεγάλος για να καταρρεύσει» (too big to fail) που γνωρίζουν από πρώτο χέρι οι φορολογούμενοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ οι οποίοι κλήθηκαν τα τελευταία χρόνια να διασώσουν κολοσσούς του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι τραπεζίτες από τη Φλωρεντία που χρηματοδότησαν τους πολέμους του Εδουάρδου του Α’, όπως οι Frescobaldi και οι Ricciardi ή του Εδουάρδου του Γ’ όπως οι Peruzzi και οι Bardi, χρεοκόπησαν με συνοπτικές διαδικασίες όταν ο αγγλικός θρόνος αποφάσισε να μην πληρώσει τα δάνεια. Οι χρεοκοπημένοι Frescobaldi χρειάστηκε, μάλιστα, να «φύγουν νύχτα» από την Αγγλία για να γλιτώσουν το κεφάλι τους. Το 1345 έπεσε θύμα του θρόνου και η πανίσχυρη φλωρεντινή οικογένεια των Peruzzi.

Οταν δανείζεις τους γαλαζοαίματους της Ευρώπης δε μπορείς να ζητήσεις πίσω τα χρήματά σου στην περίπτωση που αποφασίσουν να μην πληρώσουν… Το 1556, όταν ο Φίλιππος ο Β’ διαδέχθηκε τον Κάρολο Ε’ στο θρόνο της Ισπανίας αποφάσισε να μην αποπληρώσει τα μεγάλα δάνεια που είχε λάβει ο πανίσχυρος πατέρας του. Ενα χρόνο μετά η Ισπανία χρεοκόπησε, όπως συνέβη και το 1560, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν οι πανίσχυρες οικογένειες Βαυαρών τραπεζιτών, οι Fugger και οι Welser. Πάντα, όμως, υπήρχαν πρόθυμοι να χρηματοδοτήσουν το θρόνο: Το ρόλο των Βαυαρών ως πιστωτές των Αψβούργων, που κυβερνούσαν πλέον την Ισπανία, ανέλαβαν οι Γενοβέζοι τραπεζίτες οι οποίοι υπέστησαν πανωλεθρία. Η Ισπανία χρεοκόπησε το 1575, το 1596, το 1607, το 1627, το 1647, το 1652, το 1660 και το 1662!

Η τύχη του πανίσχυρου Nicolas Fouquet, οικονομικού συμβούλου του Λουδοβίκου XIV, αποτελεί μια ακόμα απόδειξη για το τεράστιο ρίσκο που κουβαλούσαν όσοι ασχολούνταν με το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο 22χρονος Λουδοβίκος, κυριευμένος από τη ζήλεια για τη χλιδή μέσα στην οποία ζούσε ο Fouquet, διέταξε να συλληφθεί τον Αύγουστο του 1661. Καταδικάστηκε σε θάνατο, η ποινή μετετράπη από τον βασιλιά σε ισόβια και πέθανε στη φυλακή 20 χρόνια αργότερα. Ο πύργος του, το Vaux-le-Vicomte, θυμίζει στους σύγχρονους τραπεζίτες την άνοδο και την απότομη πτώση του κραταιού αξιωματούχου.

Σήμερα, όμως, οι εποχές έχουν αλλάξει: Τα στοιχεία για το «ξεφόρτωμα» των ελληνικών ομολόγων πριν το «κούρεμα» του χρέους δείχνουν πως οι σύγχρονοι Frescobaldi και Fugger δε χάνουν με τίποτα! Η μεγάλη καθυστέρηση του PSI, το οποίο στην ουσία μεταφέρει τον κίνδυνο χρεοκοπίας από τις τράπεζες στις πλάτες των φορολογουμένων, έγινε για να σιγουρευτούν οι ισχυροί της Ευρώπης πως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα χάσουν τα λιγότερα δυνατά. Ηδη οι εφημερίδες πλημμυρίζουν από τις φήμες για νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους το οποίο δεν θα πληρώσουν οι τραπεζίτες, αλλά οι πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου. Πως αλλάζουν οι καιροί.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s