Οι κύριοι «Εχω μία Ιδέα»

Μια πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για την κατάσταση στην ελληνική δημόσια διοίκηση επιβεβαιώνει, με αριθμούς, πολλά από αυτά που γνωρίζουν οι πολίτες από την καθημερινή επαφή τους με κρατικές υπηρεσίες και οργανισμούς. Οι αναλυτές του διεθνούς οργανισμού διαπίστωσαν πως περίπου το 35% των εκροών (των σημειωμάτων, αλληλογραφίας, μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κλπ) κάθε γενικής διεύθυνσης του δημοσίου αφορά σε μελέτες από εξωτερικούς συνεργάτες και επέκταση των συγκεκριμένων μελετών! Δηλαδή, σχεδόν ένα στα τρία έγγραφα που παράγει η κρατική γραφειοκρατία συνδέεται με την ανάθεση μελετών σε φίλους και γνωστούς. Πρόκειται για τους κυρίους «’Εχω μια ιδέα» οι οποίοι κυκλοφορούν ακόμα στα γραφεία διοικητών, υπουργών, κλπ και δηλώνουν έτοιμοι να προσφέρουν στην πατρίδα. Έχουν «μία ιδέα» η οποία συνήθως κοστολογείται από 3.000 έως 15.000 ευρώ καθώς μέχρι του συγκεκριμένου ποσού η ανάθεση μπορεί να γίνει χωρίς πολλές διατυπώσεις.

Οι κύριοι «Έχω μια ιδέα» δεν πτοούνται από την οικονομική κρίση, κυρίως επειδή η τρικομματική κυβέρνηση συμβάλλει στην καλλιέργεια προσδοκιών για τα τρωκτικά ολόκληρου του πολιτικού φάσματος. Εκτός από τους διαδρόμους των υπουργείων και των δημοσίων οργανισμών, συναντώνται στα καφέ της Βαλαωρίτου και του Κολωνακίου, πάντα κατά τις εργάσιμες ώρες. Εξηγούν «την ιδέα» στους φίλους τους από το δημόσιο και επιχειρηματολογούν για το χαμηλό κόστος (πάντα μέχρι 15.000 ευρώ) με το οποίο την παραχωρούν στη φτωχή πατρίδα. Μεταξύ μας, ουδόλως τους ενδιαφέρει η εφαρμογή της ιδέας τους. Αυτό που τους «καίει» είναι τα 15.000 ευρώ.

Από την ίδια έκθεση του ΟΟΣΑ, που δείχνει πως οι συνήθως άχρηστες μελέτες απορροφούσαν μεγάλο ποσοστό ενέργειας και χρήματος του δημοσίου, προκύπτει πως η εφαρμογή πολιτικών, η αξιολόγηση και ο συντονισμός αποτελούν εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό της γραφειοκρατίας που παράγουν καθημερινά τα ελληνικά υπουργεία. Την ίδια στιγμή που ένα στα τρία έγγραφα αφορούν σε μελέτες αμφιβόλου εφαρμογής σε εξωτερικούς συνεργάτες, το ποσοστό εγγράφων που συνδέεται με αξιολογήσεις υπαλλήλων ή πρωτοβουλιών του δημοσίου ανέρχεται σε μόλις 2%. Πόσο πιστεύετε πως ήταν το 2010 το ποσοστό χαρτούρας που αφορά σε έργο που παρήχθη από ομάδες εργασίας ή άλλες πρωτοβουλίες συντονισμού της κρατικής μηχανής; Μόλις 1%.

Οποιος διαβάσει με προσοχή την έκθεση του ΟΟΣΑ θα καταλάβει πως χωρίς «επανάσταση» στον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου δεν υπάρχει ελπίδα. Θα διαπιστώσει, επίσης, πως η απροθυμία του πολιτικού συστήματος να τα βάλει με την κομματική πελατεία που καταλαμβάνει σήμερα τα γραφεία στις δημόσιες υπηρεσίες, κοστίζει δισεκατομμύρια ευρώ στους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, αλλά και τους πολλούς δημοσίους υπαλλήλους που προσπαθούν για την ανόρθωση της χώρας. Μεγάλο τμήμα των περικοπών που πέφτουν σήμερα επί δικαίους και αδίκους θα είχε αποφευχθεί, αν τα τελευταία τρία χρόνια οι κυβερνήσεις προχωρούσαν σε ουσιαστικές αλλαγές στο δημόσιο. Αλλά ποιος θα τα βάλει με τους κυρίους «Έχω μια ιδέα»;

Δημοσιεύθηκε χθες στη «δημοκρατία»

Advertisements
This entry was posted in Διαφθορά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s