«Ανάπτυξη» με απλωμένο χέρι

Κόντρα στη μυθολογία που καλλιεργεί η πολιτική μας τάξη (κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση), κανείς δε μας χρωστάει «ανάπτυξη και ευημερία», αλλά η κατάκτησή τους είναι εθνικό ζήτημα. Με δεδομένο πως από τα 196 κράτη του πλανήτη τα περίπου 160 ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας, μπορεί κάποιος να καταλάβει πως η «ανάπτυξη και ευημερία» δεν αποκτώνται με εγκυκλίους και υπουργικές αποφάσεις, όπως πιστεύουν κάποιοι. Οι πολίτες των 160 χωρών περιμένουν μάταια, από 20 έως 100 χρόνια, να έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη που θα τους εξασφαλίσει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και στα καταναλωτικά αγαθά που απολαμβάνουν οι πλούσιοι του πλανήτη (μολονότι κάποιοι θεωρούν πως το «όνειρο της Καλιφόρνιας»* τελείωσε μαζί με την κρίση). Με την εξαίρεση 5 – 6 κρατών (ανάμεσά τους και οι πόλεις – κράτη της Σιγκαπούρης και του Χονγκ Κονγκ), που κατάφεραν να φτάσουν το επίπεδο των κυρίαρχων δυνάμεων, οι εργαζόμενοι των περισσοτέρων περιοχών της Γης ζουν με 1 έως 10 ευρώ ημερησίως, σε συνθήκες που θα προκαλούσαν τρόμο στους πολιτικάντηδες οι οποίοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την «ανθρωπιστική κρίση» στην Ελλάδα.

Τα ελάχιστα παραδείγματα κρατών που κατάφεραν να ξεφύγουν από τη φτώχεια και να ενταχθούν στο κλαμπ των πλουσίων του πλανήτη, όπως η Νότια Κορέα, δείχνουν πως απαιτούνται τεράστιες θυσίες από τους πολίτες και μακροπρόθεσμο σχέδιο για να επιτευχθεί ο στόχος. Η χούντα** της Νότιας Κορέας, που έθεσε τα θεμέλια για το «οικονομικό θαύμα» στη δεκαετία του ’70, είχε μετατρέψει σε κακούργημα ακόμα και το κάπνισμα τσιγάρων εισαγωγής! Απαιτούσε, μάλιστα, από τους πολίτες να καταγγείλουν όσους κάπνιζαν αμερικάνικες ή άλλες φίρμες. Ο απόλυτος έλεγχος του κράτους στην παραγωγή, οι σκληρές συνθήκες εργασίας, ο δρακόντειος έλεγχος των εισαγωγών και το πολυετές σχέδιο ήταν αυτό που επέτρεψαν στη Νότια Κορέα να ενταχθεί στο κλαμπ των πλουσίων με την παραγωγή τεχνολογικών προϊόντων. Οσοι κάποτε κορόιδευαν τα «φτηνιάρικα» κορεατικά τρανζιστοράκια καταλαβαίνουν τώρα πως χρησιμοποιήθηκαν για την απόκτηση πολύτιμου συναλλάγματος και τεχνογνωσίας που επέτρεψαν στη Νότια Κορέα να διαθέτει σήμερα μια Samsung, μια LG και πολλές άλλες βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας.

Βέβαια η Ελλάδα δεν χρειάστηκε να περάσει από αυτή τη δοκιμασία: Ευνοημένη από τη γεωπολιτική της θέση και ευλογημένη από τα πανέμορφα νησιά της και την πλούσια ιστορία της, ζούσε επί χρόνια από τις κοινοτικές επιδοτήσεις και τα φθηνά δανεικά. Ούτε καν πέρασε από το μυαλό της πολιτικής μας τάξης πως κάποια ημέρα θα έχουν εξαργυρωθεί όλα τα γραμμάτια της στρατηγικής μας θέσης ή θα έχουν στερέψει οι κάνουλες του εύκολου δανεισμού. Και ας υπήρχαν δίπλα μας δυσάρεστα παραδείγματα, όπως η πρώην Γιουγκοσλαβία η οποία διαλύθηκε εν μέσω άγριου εμφυλίου όταν – με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου – κατέστη «οικονομικά μη βιώσιμη». Εκλεισε η στρόφιγγα της διεθνούς βοήθειας γιατί απώλεσε τη στρατηγική της θέση ως «νεκρή ζώνη» απέναντι στο Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Τώρα η αξιωματική αντιπολίτευση έφτασε μέχρι του σημείου να υποστηρίξει, δια του αρχηγού της, πως η Ευρώπη θα ήταν «πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά ανάπηρη χωρίς την Ελλάδα». Το ίδιο βέβαια θα μπορούσαν να υποστηρίξουν και οι κάτοικοι του Περού και της Νικαράγουας (πως η αμερικανική ήπειρος είναι «ανάπηρη» επειδή οι ΗΠΑ δεν επιδοτούν τους απογόνους των πανίσχυρων πολιτισμών της περιοχής) και τα δισεκατομμύρια των Ινδών που ζουν πάμπτωχοι στην πρώην αυτοκρατορία του Μεγάλου Μογγόλου.

Σήμερα, έστω και αργά, η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα πρέπει να εξηγήσουν στους πολίτες πως η ευημερία των τελευταίων δεκαετιών ήταν πλασματική και στηρίχθηκε σε επιδοτήσεις και δανεικά. Να εξηγήσουν πως η διατήρηση τμήματος της συγκεκριμένης ευημερίας και η κληροδότησή του στις επόμενες γενιές απαιτούν πολυετείς αιματηρές θυσίες και στρατηγικό σχέδιο. Η Ελλάδα έχει πλεονεκτήματα που ξεκινούν από το γεγονός πως αποτελεί παγκόσμιο τουριστικό προορισμό και φτάνουν μέχρι τη θέση της στη Μεσόγειο. Αν δεν τα εκμεταλλευτεί σύντομα, θα καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία ως ένα ακόμα θύμα μιας διεφθαρμένης πολιτικής τάξης και του ΔΝΤ που εξακολουθεί να πειραματίζεται με τις αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές.

* Ακριβό διαμέρισμα στα προάστια, παραθαλάσσιο εξοχικό με πισίνα, ακριβό αυτοκίνητο για κάθε μέλος της οικογένειας και εύκολα λεφτά από υπεραξίες 🙂

** Μέχρι τότε οι Αμερικανοί αποκαλούσαν την Ν. Κορέα «πηγάδι δίχως πάτο» εξαιτίας της βοήθειας που έδιναν, χωρίς η χώρα να «ανασαίνει» οικονομικά.

Μια έκδοση του κειμένου δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» – Κατά κάποιο τρόπο, είναι συνέχεια του προηγούμενου για τις εξαγωγές.

Advertisements
This entry was posted in "Ανάπτυξη". Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s