Ιδιωτικοποιήσεις με νέους όρους

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιστρέψει το κλίμα μέσω επιτάχυνσης του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων θα πέσει στο κενό αν δεν προχωρήσει γρήγορα σε τέσσερα μέτωπα: Πρώτο, το θεσμικό ξεκαθάρισμα καθώς η πώληση ποσοστού σε κρατικές επιχειρήσεις ή δημοσίων ακινήτων σκοντάφτει σε κυκεώνα ρυθμίσεων, νόμων με ευρύχωρα «παράθυρα», αποφάσεων τοπικής αυτοδιοίκησης, κλπ. Δεύτερο, η κατά μέτωπο σύγκρουση με τα μεγάλα και μικρά συμφέροντα που νέμονται επί δεκαετίες την κρατική περιουσία και σκούζουν σήμερα επειδή δήθεν χάνει «το δημόσιο χαρακτήρα της».

Τρίτο, να συνδυαστούν οι ιδιωτικοποιήσεις με ένα στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη της χώρας. Για παράδειγμα, θέλουμε να παραχωρήσουμε την εκμετάλλευση της Εγνατίας, αλλά δεν έχουμε σχέδιο για μετατροπή του λιμανιού της Ηγουμενίτσας σε κόμβο εμπορίου προς τη Δύση, ώστε να αυξηθεί και η κίνηση στον οδικό άξονα. Τέταρτο και σημαντικότερο, η εξασφάλιση διαφάνειας ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν πως οι ιδιωτικοποιήσεις δεν θα αποτελέσουν το τελευταίο διακομματικό φαγοπότι, κατά τα πρότυπα της Αργεντινής, η οποία χρεοκόπησε, αφού οι πολιτικοί της είχαν παραδώσει στρατηγικούς τομείς της οικονομίας σε ιδιώτες επενδυτές, με το αζημίωτο.

Δυστυχώς έπειτα από δυόμισι χρόνια απραξίας, δύσκολα πείθονται οι εταίροι μας πως αυτή τη φορά θα υπάρξει πραγματική πρόοδος στις ιδιωτικοποιήσεις. Η τότε κυβέρνηση (που υποκριτικά δήλωνε πως θα περάσει στο Σύνταγμα ρύθμιση απαγόρευσης πώλησης κρατικής γης, λες και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι αξιοποίησης των δημοσίων ακινήτων) διαλαλούσε πως έρχονται δισεκατομμύρια επενδύσεων, από το Κατάρ, τους άλλους Αραβες, κλπ. Στο τέλος, τα μοναδικά έσοδα του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων ήταν το περίπου ένα δισ. από τον ΟΠΑΠ (το δημόσιο έβγαλε ένα δισ. από τη μία τσέπη και το έβαλε στην άλλη…) και τα 300.000.000 ευρώ από την επέκταση των αδειών κινητής τηλεφωνίας.

Οσο βαθαίνει η κρίση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται το έργο του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων. Επιπλέον, όσο δεν υπάρχει ένα παράδειγμα σοβαρής συμφωνίας με ξένο επενδυτή, δεν πρέπει να περιμένουμε και πολλά. Γι’ αυτό η νέα διοίκηση του Ταμείου οφείλει να επικεντρωθεί και να επιταχύνει τους πλέον ώριμους διαγωνισμούς, αλλά και να μελετήσει καλύτερα κρίσιμες πρωτοβουλίες όπως η αξιοποίηση του Ελληνικού. Χωρίς επαρκή προετοιμασία και θεσμική θωράκιση, η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί με έναν «λευκό ελέφαντα» κατά τα πρότυπα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Τυχόν ναυάγιο στο Ελληνικό θα προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στην ελληνική αξιοπιστία απέναντι στους ξένους επενδυτές. Συνεπώς πρέπει να εξασφαλιστεί διαφάνεια στον εν εξελίξει διαγωνισμό. Κυρίως, όμως, πρέπει να εξασφαλιστεί πως ο επενδυτής που θα επιλεγεί θα μπορεί να επενδύσει, κόντρα στα μικροσυμφέροντα που «αρμέγουν» σήμερα το πρώην αεροδρόμιο ή φιλοδοξούν να το «αξιοποιήσουν» στο μέλλον.

Χαρακτηριστικό του χάους που παραλαμβάνει η νέα κυβέρνηση είναι το γεγονός πως απαιτούνται περίπου 70 νομοθετικές και διοικητικές παρεμβάσεις προκειμένου να ολοκληρωθούν οι έξι διαγωνισμοί που βρίσκονται σε εξέλιξη, από τη ΔΕΠΑ μέχρι το Ελληνικό. Η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων υποστηρίζει πως ξεκίνησε τους διαγωνισμούς επειδή έλαβε υποσχέσεις από την πολιτεία πως μέχρι να φτάσουμε στο τελικό στάδιο θα εκδώσει τις απαραίτητες αποφάσεις. Τώρα πρέπει να γίνει μέσα σε λίγες εβδομάδες ό,τι δεν έγινε σε δυόμισι χρόνια ώστε να αντιστραφεί το κλίμα.

Το σημερινό μου άρθρο στη «Δημοκρατία»

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Ιδιωτικοποιήσεις με νέους όρους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s