Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι πλέον το «ευρώ ή δραχμή»

Μέσα στις επόμενες ημέρες θα καταλάβουμε πως το δίλημμα δεν είναι πλέον «δραχμή ή ευρώ», αλλά κάτι περισσότερο. Επειτα από σχεδόν δύο χρόνια φορομπηχτικού παραλογισμού, υποκριτικού νομοθετικού οργασμού και ασυλίας σε μικρά και μεγάλα συμφέροντα βρισκόμαστε κοντά στο σημείο κατάρρευσης ακόμα και του σκληρού πυρήνα της οικονομίας. Της μειοψηφίας που είχε επιδείξει αντοχές στη βαθιά ύφεση, δεν είχε προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις, είχε κρατήσει τζίρο και ενδεχομένως παρουσίαζε ακόμα κέρδη. Επειδή ήταν εξωστρεφής, δεν ήταν κρατικοδίαιτος, είχε προετοιμαστεί και δεν είχε φορτωθεί με υπέρογκα δάνεια την περίοδο της ευφορίας. Σύντομα, όπως είπε σήμερα ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημ. Δασκαλόπουλος, δεν θα υπάρχει η βάση πάνω στην οποία θα πατήσει η πολυπόθητη ανάπτυξη, όποτε και εάν έλθει.

Βέβαια, ορισμένοι από αυτούς που εκπροσωπεί ο κ. Δασκαλόπουλος πήραν μέρος στο πάρτι των τριών τελευταίων δεκαετιών και δικαίως βουλιάζουν μαζί με τους πολιτικούς τους προστάτες. Παρασύρουν, όμως, και δεκάδες υγιείς επιχειρήσεις οι οποίες άντεξαν επί τόσους μήνες. Τώρα βρίσκονται προ του λουκέτου εξαιτίας της μηδενικής ρευστότητας, της αδυναμίας πρόσβασης σε τραπεζικό δανεισμό ή των τεράστιων οφειλών του δημοσίου. Εδώ και τόσους μήνες ακούμε για τα μαγικά τρυκ του υπουργού Ανάπτυξης Μιχ. Χρυσοχοϊδη με τα οποία θα βρεθεί κεφάλαιο κίνησης για επιχειρήσεις που καταρρέουν επειδή έκλεισε κάθε γραμμή πίστωσης και όχι επειδή είναι προβληματικές.

Ολα δείχνουν πως τα νέα εργαλεία χρηματοδότησης, μέσω του ΕΣΠΑ, δεν θα είναι έτοιμα πριν την ολοκλήρωση του PSI, δηλαδή της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων. Η καχυποψία των κοινοτικών εταίρων, εξαιτίας του πολυετούς πανηγυριού με τα κοινοτικά κονδύλια αναγκάζει τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών να ζητούν δεκάδες ασφαλιστικές δεικλίδες. Και ας ομολογούν πως το κύριο πρόβλημα της οικονομίας είναι η μηδενική ρευστότητα.

Το πολιτικό μας σύστημα παίρνει μαζί του στο γκρεμό ολόκληρη την οικονομία εν μέσω αντεγκλήσεων για το πόσοι είναι οι συνταξιούχοι, πως υπολογίζεται το ποσοστό αναπηρίας, τι σημαίνει η «εφεδρεία» και σκληρού αγώνα για την προστασία των κομματικών στρατών. Αντί να σκέφτεται πως θα στήσει δίχτυ προστασίας του παραγωγικού ιστού που έχει απομείνει όρθιος, ετοιμάζει έναν ακόμα γύρο εκφοβισμού των πολιτών προκειμένου να περάσουν τα μέτρα που θα συνοδεύσουν τη νέα δανειακή σύμβαση. Στους πολίτες που ήδη εκβιάζονται από τους πιστωτές οι οποίοι ζητούν ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων με τους δικούς τους όρους.

Οσο για τους ρομαντικούς που πίστεψαν (γιατί άραγε;) πως η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου μπορεί να σταματήσει την ελεύθερη πτώση της πραγματικής οικονομίας, ας θυμηθούν το δίλημμα του σκαντζόχοιρου. Σύμφωνα με το δίλημμα του σκαντζόχοιρου, παρά την καλή θέληση, η ανθρώπινη οικειότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς αμφίδρομη βλάβη, και ως αποτέλεσμα προκύπτει σκεπτικισμός και ρηχές σχέσεις. Το ίδιο ισχύει και με την κυβέρνηση Παπαδήμου: Οσο καλή θέληση και αν υπάρχει από ορισμένους εταίρους, χωρίς κατά μέτωπο σύγκρουση με όσους δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα είναι αδύνατον να παραχθεί θετικό αποτέλεσμα. Γι' αυτό και είναι αστεία τα επιχειρήματα περί παράτασης της θητείας της σημερινής κυβέρνησης επειδή δήθεν θα λύσει τα προβλήματα.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s