Αξιοποίηση Ελληνικού: Πως μια κρίσιμη επένδυση μετετράπη σε Μνημείο Προχειρότητας

Προχθές, σε πανηγυρικό κλίμα, η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων διέρρευσε πως στις αρχές Δεκεμβρίου πρόκειται να βγει στον αέρα ο διαγωνισμός για την αξιοποίηση του Ελληνικού και πως εντός του 2012 θα έχει επιλεγεί ο ανάδοχος για την επένδυση – σύμβολο της τελευταίας διετίας. Βιάστηκε, μάλιστα, να υποστηρίξει πως πρόκειται για μια επένδυση πέντε δισ. σε βάθος δεκαετίας. Την ίδια στιγμή παραδέχεται ότι δεν έχει ξεκαθαριστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς της τεράστιας έκτασης του πρώην αεροδρομίου, δεν έχουν καθοριστεί οι χρήσεις γης και δεν υπάρχει συγκεκριμένη περιγραφή του σχεδίου ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής. Ο τραγέλαφος συμπληρώνεται από το γεγονός πως ενεγράφησαν στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων έσοδα περί τα 5 δισ. από το Ελληνικό όταν είναι άγνωστο πότε και ποιού ύψους θα είναι η προκαταβολή που θα λάβει το δημόσιο από τον επενδυτή.

Οσο για το περίφημο σχέδιο του Ισπανού αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο για τη μεταμόρφωση του Ελληνικού σε «Σιγκαπούρη» ανετράπη από τη διοίκηση της εταιρείας «Ελληνικό ΑΕ» που ήθελε να μετατρέψει την περιοχή σε «Μονακό». Τελικά δεν θα γίνουμε ούτε Σιγκαπούρη, ούτε Μονακό, αλλά οι υποψήφιοι επενδυτές θα αποφασίσουν τι θα κάνουν με την έκταση.

Στην ουσία, η διοίκηση του Ταμείου Ιδιωτικοποιήσεων λέει πως θα βγάλει στον αέρα μια γενική προκήρυξη ενδιαφέροντος όταν δεν έχουν επιλυθεί σοβαρές νομικές και πολεοδομικές εκκρεμότητες επί δύο χρόνια. Περιμένει, δε, να εκδηλωθεί ουσιαστικό ενδιαφέρον όταν οι υποψήφιοι δεν θα γνωρίζουν ούτε την ακριβή έκταση που θα αξιοποιήσουν, ούτε το θεσμικό πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθούν. Για τους ασχολούμενους με τα δημόσια ακίνητα, η πρωτοβουλία δεν αποτελεί έκπληξη: Ούτως ή άλλως επί 30 χρόνια «αξιοποιούνται» πολύτιμες εκτάσεις του δημοσίου χωρίς να γίνεται τίποτα. Ποιος ξεχνάει τις Αλυκές Αναβύσσου όπου οι πρώην ιδιοκτήτες παίρνουν πίσω τα ακίνητα (νομίμως!) γιατί ο νόμος προβλέπει επιστροφή μιας απαλλοτριωθείσας έκτασης όταν επί 30 χρόνια δεν αξιοποιηθεί;

Από την εποχή που ο τότε υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης θεωρούσε σίγουρη την απόκτηση του Ελληνικού από το Κατάρ («μέσω διακρατικής συμφωνίας» διέρρεαν τότε από το Μέγαρο Μαξίμου) μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει σχεδόν κανένα ουσιαστικό βήμα. Εχει βέβαια δημιουργηθεί μια ανώνυμη εταιρεία με πολυμελές διοικητικό συμβούλιο και ομιχλώδες αντικείμενο δραστηριότητας. Εχουν προσληφθεί 4 – 5 σύμβουλοι με άγνωστη αμοιβή και άγνωστο μέχρι στιγμής έργο. Εχουν μεταβιβαστεί τα ακίνητα (ποια; Πόσα είναι καθαρά από διεκδικήσεις;) στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων. Αλλά ουσιαστική πρόοδος στο ξεκαθάρισμα της τεράστιας έκτασης, στον πολεοδομικό σχεδιασμό και στην αντιμετώπιση των μικροσυμφερόντων δεν έχει υπάρξει.

Το Ελληνικό θα μπορούσε να αποτελέσει τη «διαφήμιση» του νέου καθεστώτος που διέπει τις μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα μαζί με το περίφημο Fast Track (στο οποίο δυστυχώς εντάσσονται κυρίως εγχώριες επενδύσεις γιατί οι ξένοι ουδόλως ενδιαφέρονται…). Αντ’ αυτού τα δύο – τρία διοικητικά συμβούλια και τα τρία – τέσσερα υπουργεία που ασχολούνται με την επένδυση, ετοίμασαν πρόσκληση ενδιαφέροντος προς επενδυτές χωρίς οι τελευταίοι να γνωρίζουν σε ποια έκταση θα τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους και τι ακριβώς θα κάνουν. Εκτός και αν στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων έχουν στο μυαλό τους μόνο εγχώριους επενδυτές οι οποίοι, κατά την παραδοσιακή λογική «βλέποντας και κάνοντας», θα κατέβουν στο διαγωνισμό επειδή γνωρίζουν πως στο τέλος, και με τις κατάλληλες άκρες, κάτι θα γίνει…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s