Η κυβέρνηση μεταξύ σπαρταριστού και αξιοδάκρυτου

 

Η κυβέρνηση των 213 νομοσχεδίων, αλλά των μηδενικών ουσιαστικών αλλαγών, κινείται πλέον μεταξύ του σπαρταριστού και του αξιοδάκρυτου. Ο πλέον ευφάνταστος επιθεωρησιογράφος δύσκολα θα μπορούσε να συλλάβει όσα εκτυλίχθηκαν τις τελευταίες ημέρες για το θέμα των αποδείξεων. Ο πλέον ανίδεος στη διαχείριση οργανισμών και ανθρώπων θα τα είχε καταφέρει καλύτερα στο ζήτημα της εργασιακής εφεδρείας που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια ακόμα ιλαροτραγωδία.

Η κυβέρνηση παρέλαβε έναν κρατικό μηχανισμό που βρίσκονταν από δεκαετίες σε χειμερία νάρκη και τον κατέστησε κλινικά νεκρό μέσα σε λίγους μήνες. Γι’ αυτό και οι εξαγγελίες της πέφτουν στο κενό, οι δεκάδες νόμοι δεν εφαρμόζονται, οι φόροι δεν πληρώνονται και οι εισηγήσεις των ακριβοπληρωμένων συμβούλων ή υπηρεσιακών στελεχών είναι για κλάμματα. Και, κυρίως, οι δανειστές μας αμφισβητούν πλέον ανοικτά την ικανότητα της κυβέρνησης να εφαρμόσει τα μέτρα που εξαγγέλει και γι’ αυτό ζητούν συνεχώς εναλλακτικές λύσεις ώστε να είναι εξασφαλισμένοι.

Η προσπάθεια παράκαμψης των θυλάκων διαφθοράς και αναποτελεσματικότητας, με τη δημιουργία παραμηχανισμών που στελεχώνουν «δικά μας παιδιά» (αντί της κατά μέτωπον σύγκρουσης), οι συνεχείς εξαγγελίες ανούσιων μέτρων και η παρατετταμένη ανασφάλεια του προσωπικού κατέστρεψαν τα τελευταία γρανάζια του βυθιζόμενου δημοσίου τομέα. Επί σχεδόν δύο χρόνια συγχωνεύονται οργανισμοί, αλλάζει το μισθολόγιο, μεταφέρονται υπηρεσίες και αρμοδιότητες από υπουργείο σε υπουργείο (βλέπε ναυτιλία) και ψηφίζονται αλληλοαναιρούμενα νομοσχέδια.

Τώρα οι υπουργοί αδυνατούν να εφαρμόσουν ακόμα και τα στοιχειώδη με τραγικές συνέπειες για την οικονομία και τους πολίτες: Πολλοί αναρωτιούνται για την πνευματική επάρκεια των ανθρώπων που εισηγούνται π.χ. τις φαιδρότητες που εξήγγειλε (για να πάρει πίσω εντός 24ωρου) ο υπουργός Οικονομικών Ευαγγ. Βενιζέλος για τις αποδείξεις. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν να καταλάβουν γιατί οι υπηρεσίες, οι συμβουλάτορες και οι αυλοκόλακες των υπουργείων αδυνατούν να ακολουθήσουν τον δήθεν νομοθετικό οργασμό της κυβέρνησης.

Είναι δυνατόν να απελευθερώνονται δεκάδες επαγγέλματα από 1ης Ιουλίου και να μην υπάρχουν ακόμα (τρεις μήνες μετά) τα προεδρικά διατάγματα ή οι υπουργικές αποφάσεις που θα διέπουν τη λειτουργία τους; Συζητάμε ακόμα για τα ταξί και βλέπουμε τους ιδιοκτήτες να διαδηλώνουν επί εβδομάδες όταν όλοι γνώριζαν εδώ και μήνες πως το καθεστώς αλλάζει. Είναι δυνατόν να έχει ψηφιστεί από πέρυσι, εν μέσω βαρύγδουπων εξαγγελιών, το νομοσχέδιο για την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης και να μην έχουν εκδοθεί εδώ και 10 μήνες τα προεδρικά διατάγματα που θα επιτρέψουν την εφαρμογή του;

Τώρα διαπίστωσε το Μέγαρο Μαξίμου πως δεκάδες από τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν δεν εφαρμόζονται; Τώρα κατάλαβαν πως δεν υπάρχει μηχανισμός παρακολούθησης της εφαρμογής τους; Τώρα έμαθαν πως ο ένας υπουργός αποκαλεί «έκθεση ιδεών» και ο άλλος «επαναστατικό σχέδιο» τις αλλαγές στον τομέα ευθύνης του;

Η κυβέρνηση άγεται και φέρεται από τη διεθνή συγκυρία, την πρωινή διάθεση των βουλευτών στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια και την πένα των γελοιογράφων του διεθνούς Τύπου «με το κεφάλι ψηλά» (που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός) και το χέρι απλωμένο… Η δημιουργικότητα των υπουργών εξαντλείται στις εκατέρωθεν διαρροές των κ.κ. Ρέππα και Ραγκούση για το τεράστιο έργο που άφησαν πίσω τους και την καμμένη γη που παρέλαβαν.

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Η κυβέρνηση μεταξύ σπαρταριστού και αξιοδάκρυτου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s