Ποια Δικαιοσύνη;

Πριν από περίπου 10 χρόνια, μετά από κάποιο ρεπορτάζ που είχα γράψει στην εφημερίδα που εργαζόμουν, διετάχθη προκαταρκτική εξέταση από τον τότε προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών. Επειτα από αρκετές εβδομάδες και αφού επισήμως δε με είχε καλέσει ουδείς για να καταθέσω (ούτως ή άλλως θα έλεγα πως ότι είχα να πω τα γράφω στο ρεπορτάζ), μέσω φιλικού προσώπου, μου ζητήθηκε να επισκεφτώ ατύπως τον δικαστικό που είχε αναλάβει την έρευνα.

Ηταν η πρώτη φορά που πήγαινα στην Ευελπίδων και ομολογώ πως η τριτοκοσμική εικόνα που συνάντησα ήταν η πρώτη έκπληξη. Τα καλύτερα έρχονταν όμως… Σε κάποιο από τα …κουτιά που γνωρίζουν όσοι επισκέπτονται τα δικαστήρια στεγάζονταν ο Εισαγγελέας Εφετών με τους συνεργάτες τους. Στριμωγμένοι σε κάποια μικρά γραφεία και τα κουτιά με τις δικογραφίες να βρίσκονται σε διαδρόμους, πάνω σε καρέκλες, κλπ.

Ειδικά για την υπόθεση που αφορούσε εμένα, ο ισχυρός όμιλος που βρέθηκε στο στόχαστρο μετά το δημοσίευμα είχε στείλει δύο φορτηγά κούτες με στοιχεία στον ταλαίπωρο δικαστικό. Είδα με τα μάτια μου κούτες και πάλι κούτες που υποτίθεται πως περιείχαν στοιχεία για τη σύμβαση στην οποία αναφερόμουν στο ρεπορτάζ.

Αυτό που είδα, επίσης, ήταν οι συνεργάτες του δικαστικού. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που βοηθούσαν σε δεκάδες υποθέσεις. Ηταν μια νεαρή βοηθός εισαγγελέα (γύρω στα 30) και ένας ακόμα νεαρότερος (γύρω στα 28) και τέλος. Αυτοί οι δύο άνθρωποι μόνο που δεν σφουγγάριζαν…

Ακούω για ομάδες (δεκάδων ανθρώπων) που ενεπλάκησαν στην δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης Siemens στη Γερμανία (άλλο αν κουκουλώθηκε), για ομάδες (δεκάδων ανθρώπων) που συνέβαλλαν στη διερεύνηση της οικονομικής κατάρρευσης της Ισλανδίας (το πόρισμα διαβάζονταν επί ημέρες σε θεατρική αίθουσα με ελεύθερη πρόσβαση για τους ψηφοφόρους…) και θυμάμαι τους δύο ταλαίπωρους συνεργάτες του Ελληνα εισαγγελέα με τις 100 υποθέσεις…

Θυμάμαι και μια άλλη φορά που πήγα να καταθέσω στο Πρωτοδικείο Αθηνών στην Ομόνοια για άλλη υπόθεση (για ρεπορτάζ που αφορούσε την προχειρότητα με την οποία κατασκευάστηκε η Μαραθώνια Διαδρομή). Αθλιο κτίριο, άθλια γραφεία και την ανακρίτρια να εξετάζει πριν από εμένα μια υπόθεση βιασμού, μια υπόθεση ακάλυπτων επιταγών (προέδρου γνωστής ΠΑΕ που κάπνιζε στα μούτρα μας), κλπ.

Θυμάμαι τις καταγγελίες δικαστικών πως λειτουργεί μόνο ένα φωτοτυπικό στο Πρωτοδικείο και πως όταν παίρνει άδεια ο χειριστής (ή όταν χαλάει) οι υποθέσεις πάνε πίσω. Γι' αυτό και αν ψάχνεις σήμερα για δικάσιμο σε υπόθεσή σου θα δεις ημερομηνίες 2012 και 2013…

Θυμάμαι και τις καταγγελίες δικαστικών σύμφωνα με τις οποίες "βγάζουν δίσκο" για να αγοράσουν χαρτική ύλη και λοιπό εξοπλισμό για τα γραφεία τους.

Θα μου πείτε, "γιατί δε βγαίνουν στο κλαρί οι δικαστικοί να καταγγείλουν τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες καλούνται να απονείμουν Δικαιοσύνη;". Θα απαντήσω: "Γιατί οι υγιείς φωνές (υπάρχουν παντού!) έχουν εδώ και χρόνια απογοητευθεί". Γιατί κανέναν δε βόλευε η σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης. Γιατί ο πατέρας μου που έχασε το μάτι του από τρεις τραμπούκους πριν από επτά (7) χρόνια περιμένει ακόμα να τελεσιδικήσει η υπόθεση…

ΥΓ: Α, ξέχασα να γράψω για το πόρισμα των ανακριτικών αρχών που διερεύνησαν το δημοσίευμα που σας έλεγα. Αφήστε, ας μη γράψω…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s