Πως κλείνουν, δια του ανοίγματος, τα ήδη κλειστά επαγγέλματα!

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση εξαγγέλει το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, πληθαίνουν οι προσφυγές και οι καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες με διάφορες πρόσφατες αποφάσεις (νομοσχέδια, υπουργικές αποφάσεις) επιχειρείται ανακατανομή ή διατήρηση προνομίων που απολαμβάνουν ορισμένες ειδικότητες των μηχανικών και συνεχίζουν τον φαύλο κύκλο του παρελθόντος. Ηδη στην κυβέρνηση φτάνουν καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες η συζήτηση για τις ελάχιστες αμοιβές των μηχανικών (η κατάργηση των οποίων υποτίθεται πως θα οδηγήσει στην απελευθέρωση του επαγγέλματος) κρύβει τις στρεβλώσεις επτά δεκαετιών και το μοίρασμα επαγγελματικής ύλης σε συγκεκριμένες ειδικότητες, μέσω κανονιστικών ρυθμίσεων. Αρκετοί μηχανικοί υποστηρίζουν πως ακόμα και αν καταργηθούν οι ελάχιστες αμοιβές, το επάγγελμα δεν "ανοίγει" στις προνομιούχες ειδικότητες για τις οποίες εξακολουθούν να εκδίδονται "φωτογραφικές" ρυθμίσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν έσοδα σε βάρος άλλων συναδέλφων τους.
Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί απόφαση της υπουργού Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη σύμφωνα με την οποία "φωτογραφίζονται ως αρμόδιοι για εκπόνηση μελετών ενεργειακής αποδοτικότητας κτιρίων όσοι είχαν το δικαίωμα να εκπονούν αρχιτεκτονικές μελέτες και μελέτες ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων" και όχι π.χ. Χημικοί Μηχανικοί οι οποίοι ασχολούνται με τέτοιες εγκαταστάσεις στη βιομηχανία ή αλλου. Είναι χαρακτηριστικό πως στον κατάλογο των επαγγελματιών που έλαβαν προσωρινή άδεια ενεργειακού επιθεωρητή" από το ΥΠΕΚΑ περιλαμβάνεται μόνο ένας χημικός μηχανικός! Μάλιστα προκειμένου να αποκλειστεί η συγκεκριμένη ειδικότητα, το σχετικό προεδρικό διάταγμα αναφέρεται πως δεν αρκεί να αποδεικνύεται η επάρκεια του ενεργειακού επιθεωρητή μέσω εξετάσεων, αλλά να έχει εμπειρία κατόπιν ενασχόλησης σε κτίρια και όχι στη βιομηχανία. Οι χημικοί μηχανικοί θεωρούν πως οι αποφάσεις επιτρέπουν σε άλλες ειδικότητες (πολιτικοί μηχανικοί, αρχιτέκτονες, μηχανολόγοι) να αποκομίσουν σημαντικά έσοδα από τα "ενεργειακά πιστοποιητικά" και έχουν ήδη προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).

Μόνο στην Ελλάδα, το δημόσιο (μέσω κανονιστικών πράξεων), μοιράζει επαγγελματικά δικαιώματα (και έσοδα…) σε διάφορες κατηγορίες μηχανικών. Με διάφορες λέξεις ή παραγράφους που προστίθενται σε νόμους, υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα, κλπ, ορισμένες ειδικότητες μηχανικών αποκτούν "αποκλειστικότητα" σε νέες αγορές (όπως τα ενεργειακά πιστοποιητικά), ενώ κάποιοι άλλοι αποκλείονται. Ενα ακόμα παράδειγμα, σύμφωνα με τις καταγγελίες στη σχετική δημόσια διαβούλευση, είναι το σχέδιο νόμου του υπουργείου Ανταγωνιστικότητας για την "αδειοδότηση τεχνικών επαγγελμάτων και μεταποιητικών δραστηριότητων".
Η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει πως με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου εκσυγχρονίζεται η λειτουργία δεκάδων τεχνικών επαγγελμάτων, άλλα ορισμένες κατηγορίες επαγγελματιών έχουν διαφορετική άποψη. Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο δύο πρώην καθηγητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου σύμφωνα με το οποίο το σχέδιο νόμου "περιορίζει αυθαίρετα και μη σύννομα τα είδη των εγκαταστάσεων σε μηχανολογικές ή ηλεκτρικές και ηλεκτρομηχανολογικές. Δεν αναφέρεται στις Χημικές Εγκαταστάσεις και στις Βιομηχανίες Διεργασιών (Process Industries), οι οποίες είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη, την παραγωγική δομή και το δυναμικό καινοτομίας στη χώρα μας". Και οι δύο καθηγητές (Στ. Νυχάς, Αν. Καράμπελας) ήταν στο τμήμα Χημικών Μηχανικών.
Οσοι αντιδρούν στο σχέδιο νόμου υποστηρίζουν πως στην ουσία ευνοεί τους μηχανολόγους και ηλεκτρολόγους μηχανικούς καθώς όλες οι εγκαταστάσεις (και συνεπώς οι σχετικές μελέτες, εργασίες, κλπ) μπαίνουν σε τρεις κατηγορίες: μηχανολογικές, ηλεκτρικές και ηλεκτρομηχανολογικές. Θεωρούν πως οι ρυθμίσεις αποκλείουν πολλά τεχνικά επαγγέλματα όλων των βαθμίδων που αφορούν στο σχεδιασμό-μελέτη, στην ανέργερση-τοποθέτηση-εγκατάσταση, στην ευθύνη λειτουργίας και συντήρησης εγκαταστάσεων και εξοπλισμού.

Ενα τρίτο παράδειγμα είναι η απόφαση του υπουργείου Υποδομών να μην αγγίξει το στρεβλό μοντέλο της μίσθωσης πτυχίων μηχανικών από τις τεχνικές εταιρείες προκειμένου να καταταχθούν σε συγκεκριμένη κατηγορία του εργοληπτικού πτυχίου (και να έχουν δυνατότητα διεκδίκησης συγκεκριμένων έργων). Ο αρμόδιος υπουργός Δημ. Ρέππας παρουσίασε τις αλλαγές στους νόμους για τις μελέτες και τα δημόσια έργα, αλλά διατηρεί μια ευρωπαϊκή πρωτοτυπία. Οι κατασκευαστικές εταιρείες υποχρεώνονται να μισθώνουν (ενίοτε χωρίς να εργάζονται οι κάτοχοί τους) συγκεκριμένο αριθμό πτυχίων μηχανικών. Ακόμα και σήμερα, που οι περισσότερες τεχνικές εταιρείες βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας υποχρεώνονται να πληρώνουν τους κατόχους των συγκεκριμένων πτυχίων. Σε πολλές περιπτώσεις, οι κάτοχοι των πτυχίων δεν εργάζονται στην εταιρεία. Κάνουν άλλες δουλειές και έχουν ένα πρόσθετο εισόδημα μέσω του "μισθωτηρίου" με την κατασκευαστική επιχείρηση. Οι τιμές και οι στρεβλώσεις έχουν περιοριστεί εξαιτίας της κρίσης, αλλά οι κατασκευαστικές εταιρείες εξακολουθούν να επιβαρύνονται με κόστος δήθεν για την εξασφάλιση της ποιότητας. Οι περισσότεροι Ελληνες γνωρίζουν, βέβαια, ότι η ποιότητα εξασφαλίζεται με άλλους τρόπους και όχι με τη μίσθωση πτυχίων μηχανικών.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Πως κλείνουν, δια του ανοίγματος, τα ήδη κλειστά επαγγέλματα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s